MOZA FSR2 Formula Wheel: mijn mening na de test

In het segment van de formulesturen voor simracen bevindt de MOZA FSR2 zich duidelijk aan de bovenkant van de enthousiaste/semi-professionele markt. Het is geen instapmodel en ook geen simpel speeltje om simracen te ontdekken. Het is een stuur dat ontworpen is om hard te racen, voor een lange tijd, met een afwerkingsniveau en functies die gericht zijn op veeleisende sim racers.

Op papier belooft het een behoorlijk formidabele combinatie: serieuze constructie, ergonomie voor eenzitter/prototype, een informatief on-board scherm, een volledige reeks knoppen en draaiknoppen, allemaal geïntegreerd in het MOZA ecosysteem. Het idee is eenvoudig: een F1-stijl stuurwiel aanbieden dat zich kan meten met de duurdere modellen op de markt, zonder in te boeten aan gevoel of stijfheid.

Mijn invalshoek is tweeledig: aan de ene kant het pure gevoel van het spel (precisie, griplezen, comfort tijdens lange sessies); aan de andere kant de algemene relevantie van het product in een moderne setup. Biedt de FSR2 een echt voordeel ten opzichte van een traditioneler GT-stuur? Rechtvaardigt het de investering als je veel F1, LMP of PC single-seaters rijdt? En vooral, blijf je het dagelijks willen gebruiken of blijft het na de eerste 'wow'-factor op de plank liggen?

Ontwerp en productie van de MOZA FSR2

In de hand geeft de FSR2 meteen een indruk van dichtheid en ernst. Het chassis is gemaakt van metaal, met een stijve voorplaat, en je kunt voelen dat het stuurwiel niet is ontworpen om mooi op een bureau te staan. De structuur geeft geen krimp, zelfs niet onder belasting op een vrij koppelrijke Direct Drive-basis. De algehele stijfheid is zeer goed, zonder merkbare buiging in de handgrepen of de body van het stuurwiel.

De handvatten zijn bekleed met een materiaal dat grip en comfort combineert. Het gevoel is duidelijk 'race', met een textuur die gripvol genoeg is om zonder handschoenen te rijden, maar nog steeds comfortabel genoeg voor lange sessies. De vormgeving is schoon, zonder vervelende bramen. In de hand is de vorm typisch voor een eenzitter, met vrij gesloten handvatten die je handen op hun plaats houden als je hard rijdt. Je krijgt de indruk dat hij is ontworpen voor draaien onder lage hoeken, niet voor rallyrijden.

Het grote visuele hoogtepunt is natuurlijk het centrale scherm. Het is goed geïntegreerd, de randen zijn strak en het totale effect is harmonieus. Je krijgt niet de indruk dat het scherm er op het laatste moment is opgeplakt, maar dat het een echt designelement is. De interface is leesbaar, met voldoende contrast om bruikbaar te blijven in de meeste lichtomstandigheden.

De knoppen en draaiknoppen voelen goed aan, met een duidelijke klik. Sommigen willen misschien iets meer weerstand op de encoders, maar ze zijn nog steeds nauwkeurig. De peddels achter - koppeling en schakelen - zijn van metaal, met een korte slag en droge terugloop. Geluid is aanwezig, vooral in een stille omgeving: het is niet oorverdovend, maar ook niet discreet.

Vergeleken met andere formulesturen op de markt zit de FSR2 goed: het heeft een serieus afwerkingsniveau, dicht bij wat je zou verwachten van een geavanceerd simracer-georiënteerd product. De enige lichte teleurstelling komt als je absolute 'luxe' verwacht: sommige afwerkingen zijn nog steeds industrieel, zonder in de categorie van eersteklas vakmanschap te vallen. Maar voor deze prijs lijkt dit een redelijk compromis.

Instellingen, aanpassingen en compatibiliteit

Qua instellingen is de FSR2 geïntegreerd in het MOZA ecosysteem, met behulp van de eigen PC software. De interface is vrij eenvoudig: elke knop wordt gedetecteerd, de draaiknoppen zijn toewijsbaar en op het scherm kun je verschillende lay-outs kiezen. Je kunt cruciale functies direct aanpassen, zonder in eindeloze menu's te duiken. Voor iemand die al eerder geavanceerde sim race-apparatuur heeft gebruikt, is de bediening een fluitje van een cent.

De meegeleverde presets helpen je op weg, maar het is door ze zelf te finetunen dat je echt het meeste uit het stuur haalt. Het feit dat er zo veel knoppen en draaiknoppen zijn, betekent dat de meeste belangrijke instellingen zich op het voorpaneel bevinden: mengsel, rembias, tractiecontrole, motormapping, etc. Uiteindelijk krijg je een auto die volledig vanaf het stuur kan worden bestuurd, net als in het echt. De leercurve komt vooral voort uit memorisatie: in het begin moet je even zoeken naar de juiste knop, maar daarna gaat het bijna vanzelf.

Het boorddisplay voegt een interessant niveau van aanpassing toe. Je kunt essentiële informatie weergeven: delta, resterende toeren, temperatuur, brandstof, etc. Het belangrijkste is dat het display in één oogopslag leesbaar blijft. Het belangrijkste is dat het display in één oogopslag leesbaar blijft. Uiteindelijk bouw je je eigen voorkeursindeling, afhankelijk van het spel: een meer F1-georiënteerde, een andere voor enduranceraces, bijvoorbeeld.

Op de PC is compatibiliteit de natuurlijke speeltuin van FSR2. De belangrijkste moderne sim-racetitels worden beheerd en de mapping verloopt zonder veel drama. Op consoles wordt de vraag ingewikkelder, omdat alles afhangt van de compatibiliteit van de gebruikte MOZA-basis en platformbeperkingen. Het is duidelijk dat dit stuur in de eerste plaats bedoeld is voor pc-gebruikers die deel uitmaken van het MOZA-ecosysteem. Als je op zoek bent naar een stuur voor meerdere merken of consoles, dan zal dit niet de makkelijkste keuze zijn.

De FSR2 past gemakkelijk in een MOZA setup, met Direct Drive liggende achtervorken, pedalen, shifters en interne cockpits die allemaal in een rechte lijn staan. In termen van upgradebaarheid is het meer een aankomstpunt dan een eenvoudige instap. Dit is een stuur dat je lang kunt houden, zelfs als je van basis verandert binnen hetzelfde merk of een hoger vermogensbereik kiest. Het is geen overgangsstuur, maar eerder een centraal element in een eenzitter/prototype-georiënteerde setup.

MOZA FSR2 in actie: gevoel en gedrag

De kern van de zaak is wat het stuur overbrengt op het circuit. Zelfs als een stuurwiel zelf geen koppel genereert, hebben de stijfheid, de vorm en de kwaliteit van de bediening ervan een directe invloed op de perceptie van force feedback. Met de FSR2 is de eerste opvallende sensatie precisie. Kleine correcties zijn onmiddellijk en de koppeling tussen hand en auto is heel direct. Je kunt echt voelen wat de voorkant van de auto doet.

In snelle bochten maakt de stijfheid van het stuurwiel het verschil. Er is geen parasitaire buiging die de feedback verzacht of verzacht. Wanneer de Direct Drive-basis een piek in het koppel uitstuurt omdat de voorkant iets hapert, stuurt het stuurwiel het weer terug zoals het is. Je begrijpt snel waar de grens van de grip ligt. Het is precies wat je zou verwachten van een formulestuur: een zeer duidelijke lezing van de auto, vooral in de downforce-fases.

Gripaflezing is bijzonder goed op moderne eenzitters: je kunt het microverlies van grip aan de voorkant voelen, het moment waarop de band 'slipt' voordat hij weer oppakt. Op een zachter of minder stijf stuur worden deze nuances geabsorbeerd. Hier wordt alles doorgelaten. Voor degenen die van een instapstuur met riemaandrijving komen, is de verbetering in leesbaarheid duidelijk. Je weet eerder dat je de voorkant overbelast en dus corrigeer je eerder.

Op vibrators geeft de FSR2 een zuiver, duidelijk signaal. De goed gemarkeerde spoorranden zijn gemakkelijk af te lezen: je kunt voelen of je iets te veel terugschakelt, of dat je in de hoge triller bijt. Het stuur voelt niet alsof het mechanisch draait of filtert, wat essentieel is voor agressief rijden. Je kunt de auto aan de rand van de spoorbreedte zetten, wiel na wiel, zonder het gevoel te hebben dat je in het donker zit.

Tijdens lange sessies valt één belangrijk punt op: het comfort van de grip. De grips blijven prettig om vast te houden, zelfs als je estafette na estafette doet. De vorm ligt goed in de hand en de contactzones veroorzaken geen overmatige vermoeidheid. De belasting komt meer van het basiskoppel dan van het stuur zelf. Voor meerdere uren rijden is dit geen detail. Een slecht ontworpen formulestuur wordt al snel vervelend, maar hier kun je je concentreren op het rijden.

Snelle correcties - vooral bij het uitkomen van langzame bochten, wanneer de achterkant vooruit wil - zijn gemakkelijk te hanteren. Omdat het stuur compact en goed afleesbaar is, reageer je sneller. De combinatie 'lage massatraagheid + goede stijfheid' geeft een zeer prettige controle over het schakelen van de achterkant. Dit is waar het verschil met een massiever of minder stijf stuur tot zijn recht komt, waar je de neiging hebt om te 'over-corrigeren' of een fractie van een seconde te laat te reageren.

Vergeleken met een vliegwiel op een minder krachtige basis, blinkt de FSR2 vooral uit in de helderheid van zijn boodschap. Je zou bijna kunnen zeggen dat het stuur de storingen 'opruimt' en doorlaat wat nuttig is. Met een krachtigere basis dan de meerderheid van de simracers gebruikt, volgt het stuur zonder blikken of blozen: het neemt de belasting op zich zonder te vervormen, wat geruststellend is in termen van duurzaamheid.

Voor de algehele onderdompeling is de combinatie van scherm + LED's + knoppen binnen handbereik echt een pluspunt. Je kunt je concentreren op de baan, overlays op het scherm beperken en in de luchtbel blijven. Je kunt de auto besturen vanaf het stuur, de delta in de gaten houden en je handen op de handgrepen houden. Het is een echt voordeel als je in bijna competitieve omstandigheden rijdt. Je hebt het gevoel dat je in de 'racemodus' zit, niet in de 'videogame-modus'.

Over het geheel genomen is de FSR2 de perfecte aanvulling op een mid- tot high-end Direct Drive-basis. Op een minder krachtige basis profiteren we al van zijn stijfheid en precisie, maar we hebben het gevoel dat het meer geeft als het koppel toeneemt. Het is een vliegwiel dat beter werkt met een sterke Direct Drive dan met een beperkte basis.

Voor wie is het? Sterke punten en beperkingen van de MOZA FSR2

Het ideale profiel voor dit stuur is de gemiddelde tot gevorderde simracer, voornamelijk op PC, die voornamelijk F1, LMP, Formula of moderne eenzitters rijdt. Iemand die al een Direct Drive-basis heeft of van plan is er een aan te schaffen en die een compleet formulestuur wil, klaar voor serieus racen. Voor een totale beginner is de investering misschien iets te hoog gegrepen, tenzij het budget geen rol speelt en het de bedoeling is om direct over te gaan op een prestatiegerichte setup.

Wat we het meest waarderen is de stijfheid en het gevoel van degelijkheid. Je hoeft niet bang te zijn om hard te rijden en het stuur neemt dat op de koop toe. Dan is er nog de uitgebreide configuratie van knoppen + rotors + peddels, waardoor je alles binnen handbereik hebt: wagenbeheer, strategie, brandstof, alles kan van voren worden bediend. Tot slot verandert het geïntegreerde scherm, dat goed wordt gebruikt, de ervaring echt: je hoeft het gamedisplay niet te overladen, je kunt de essentiële informatie direct op het stuur lezen.

Aan de andere kant zijn er een aantal punten die genuanceerd moeten worden. Het eerste is de zeer typische vorm: een formulestuur is niet ideaal voor alles. Voor rallyrijden, driften of zelfs voor sommige zeer bochtige GT-auto's is het niet het meest comfortabele formaat. Ten tweede is het MOZA-ecosysteem natuurlijker op een pc dan op een console; als je voornamelijk op een console speelt, moet je de algemene compatibiliteit van de basis controleren voordat je je eraan verbindt. Tot slot plaatst de prijs de FSR2 duidelijk in de categorie van een serieuze investering: je betaalt voor de technologie en de afwerking, maar het is nog steeds een weloverwogen aankoop, geen gril op instapniveau.

In termen van gepercipieerde waarde is de vraag eenvoudig: als je regelmatig gebruik maakt van de sterke punten - intensief formule rijden, lange stints, racen op een lijn, afstellingswerk - dan rechtvaardigt het stuur zijn prijs. Als je 80 % van je tijd besteedt aan GT, weg- of driftrijden, loop je het risico dat je de sterke punten onderbenut en betaalt voor een concept dat niet echt bij je rijstijl past.

Het oordeel: is de MOZA FSR2 het waard?

In een moderne sim raceconfiguratie is de FSR2 duidelijk een belangrijk onderdeel voor liefhebbers van single-seaters en prototypes. Het biedt een complete, precieze en serieuze besturingsinterface die een Direct Drive-basis van goed niveau echt verbetert. Het is een stuur dat een setup structureert, geen eenvoudig accessoire.

Op de markt is het gepositioneerd in het toegankelijke premiumsegment: hoger dan een 'plastic-fantastisch' of instapstuurwiel, maar lager dan sommige ultra-exclusieve monsters. Het is gericht op de simracerenthousiast, die wil investeren in een hoogwaardig stuk gereedschap zonder per se in de verzamelval te trappen.

Ik zou het duidelijk aanraden aan diegenen die voornamelijk F1, LMP, moderne eenzitters rijden, op PC, met een MOZA-basis of de intentie om dit ecosysteem te betreden. Voor de occasionele gamer, voor hoofdzakelijk consolegebruik, of voor iemand die veel afwisselt tussen rally / drift / open weg, zou ik een veelzijdiger GT of klassiek rond stuur aanraden.

Als je op zoek bent naar een stijf, nauwkeurig formulestuur met een geïntegreerd scherm en een echt gevoel van serieuze hardware in combinatie met een Direct Drive-basis, dan kan dit product duidelijk het verschil maken in jouw setup.