Brakujące ogniwo przy 12 Nm

W ofercie MOZA z napędem bezpośrednim przejście od modelu R9 do R16 było nieco zbyt gwałtowne, a model R12 właśnie wypełnia tę lukę. Dwanaście niutonometrów to ten słynny punkt równowagi, który wielu pilotów uważa za idealny: wystarczająca moc, by nigdy nie dopuścić do przesterowania sygnału (clipping) przy mocnych ruchach, ale nie na tyle duża, by po dwudziestu minutach wyrywać ci ramiona z stawów. Już od pierwszych okrążeń odczuliśmy ten moment obrotowy, który pozostaje pod kontrolą, a jednocześnie zapewnia solidną rezerwę mocy.

Co się czuje, trzymając kontroler w dłoni

Najważniejsze w podwoziu to to, co odczuwamy w dłoniach, i pod tym względem R12 nas przekonał. Wyboje, nierówności i zmiany nawierzchni są wyraźnie wyczuwalne, ale nie są ani przesadzone, ani nieprecyzyjne. Na wejściu w zakręt silnik reaguje bardzo szybko: czuć, jak przednia oś się obciąża, a przede wszystkim łatwiej jest opanować początkowy poślizg, ponieważ informacja o utracie przyczepności dociera wcześnie i wyraźnie. Podczas długich sesji dwie rzeczy zwróciły naszą uwagę: podwozie pozostaje stabilne i praktycznie bezgłośne, bez żadnych stuków, nawet przy obciążeniu wynoszącym 12 Nm.

Jedynym minusem pod względem wrażeń z jazdy jest podsterowność w niektórych tytułach, zwłaszcza w Assetto Corsa, gdzie sygnały zwrotne są nieco zbyt subtelne: w takich sytuacjach kierowca polega bardziej na obrazie i dźwięku niż na czuciu kierownicy. Pomocne jest dostosowanie ustawień poślizgu, choć nie eliminuje to całkowicie tego zjawiska. Nie jest to nic poważnego, ale wolimy o tym wspomnieć.

Kompaktowy i starannie wykończony blok aluminiowy

Aluminiowa rama wykonana z materiału stosowanego w lotnictwie budzi zaufanie: brzmi pełno, nie drga. Dzięki wadze 7,5 kg i niewielkim rozmiarom model R12 po zamocowaniu staje się niemal niewidoczny, a jego kompaktowość pozwala na umieszczenie ekranu bliżej kierownicy, co bardzo pomaga w konfiguracji z jednym ekranem. Szkoda jednak, że mocowanie odbywa się wyłącznie od spodu (ani z boku, ani z przodu), a przycisk zasilania z tyłu nie jest zbyt wygodny w obsłudze po zamontowaniu podstawy w kokpicie.

Pit House, ustawienia i bezpieczeństwo

Jeśli chodzi o oprogramowanie, MOZA Pit House pozostaje w naszej opinii jednym z najlepszych narzędzi w ekosystemie symulatorów wyścigowych. Interfejs jest przejrzysty, bez ukrytych menu, z profilami dostosowanymi do poszczególnych gier, które pozwalają szybko rozpocząć grę, a dla tych, którzy lubią zgłębiać szczegóły, oferuje 19-punktową regulację siły oddziaływania, korektor odczucia nawierzchni oraz konfigurowalne krzywe FFB. Aplikacja mobilna pozwala nawet na regulację w trakcie wyścigu, bez konieczności jego przerywania. Doceniamy również funkcję zabezpieczenia przed ześlizgnięciem rąk (Hands-off), która eliminuje drgania i ponownie centruje kierownicę, jeśli ręce ześlizgną się z obręczy, a tryb 2 nie zakłóca faz driftu.

Na jakich platformach?

Co należy sprawdzić przed zakupem: stacja R12 jest przeznaczona do komputerów PC. Działa również na konsoli Xbox, ale tylko po zamontowaniu na niej obręczy MOZA kompatybilnej z Xboxem; sama stacja nie odblokowuje konsoli. Nie ma natomiast kompatybilności z PlayStation: jeśli korzystasz z PS5, lepiej szukaj innego rozwiązania. Na PC lista obsługiwanych gier jest szeroka (iRacing, Assetto Corsa, seria F1 itp.), a bezprzewodowe połączenie z kierownicą za pomocą pierścienia przewodzącego działa u nas bez zarzutu.

Dla kogo?

Model R12 jest przeznaczony dla graczy, którzy mają już za sobą podstawowy zestaw z niższej półki i chcą przejść na porządny napęd bezpośredni, nie nadwyrężając przy tym swojego budżetu. Solidna konstrukcja, czyste i wszechstronne odczucie siły oraz dopracowane oprogramowanie: to bardzo spójny produkt ze średniej półki, o ile grasz na PC lub Xboxie.